Vanaf de 16e eeuw werd de landengte van Panama wereldwijd van strategisch belang voor het vervoer van goederen en mensen tussen het Iberisch Schiereiland en de Spaanse koloniën in Amerika, de Filipijnen en de Canarische Eilanden.
Dit erfgoed omvat een netwerk van versterkte nederzettingen, historische steden, archeologische sites en wegen die de Caribische Zee en de Stille Oceaan met elkaar verbonden tot halverwege de 18e eeuw.
Deze route speelde een cruciale rol in de wereldhandel en was een belangrijk punt voor het beschermen en vervoeren van waardevolle goederen zoals zilver, goud, specerijen en textiel. Bovendien had het militair-strategische betekenis door de aanwezige forten.
