Wat is het Werelderfgoedverdrag?

Het Koninkrijk der Nederlanden heeft het Werelderfgoedverdrag in 1992 geratificeerd. Het verdrag is het meest bekende van UNESCO en is inmiddels door 192 lidstaten ondertekend.

De landen die het verdrag hebben geratificeerd, hebben met elkaar afgesproken dat zij zich zullen inzetten voor identificatie, bescherming, behoud, het toegankelijk maken en het overdragen aan komende generaties van die erfgoederen binnen hun landgrenzen die aan de criteria van UNESCO voldoen.

Naast de bescherming die erfgoed krijgt door plaatsing op de Werelderfgoedlijst, bevordert deze status ook het wederzijds begrip tussen culturen. Niet elk erfgoed op de lijst is per se mooi, maar alle zijn op een bepaalde manier uniek, van groot belang voor de mensheid en onvervangbaar.

Zowel cultureel als natuurlijk erfgoed, als erfgoed dat daarvan een hybride vorm is, kan voor de lijst worden voorgedragen. Een voorbeeld van een culturele site is de Grachtengordel van Amsterdam, van een natuurlijke de Waddenzee, en van een gecombineerde site de heilige berg Athos in Griekenland. Er zijn op dit moment 802 culturele, 197 natuurlijke en 32 gecombineerde sites.