Wetenschappen
Document acties
In december 2004 vond één van de ergste natuurrampen uit de geschiedenis plaats: een zware zeebeving in de Indische Oceaan veroorzaakte een tsunami, een enorme vloedgolf, die honderdduizenden slachtoffers eiste van Indonesië tot aan de oostkust van Afrika.
Een waarschuwingssysteem voor vloedgolven bestond niet in de Indische Oceaan. In de Grote Oceaan wel, mede dankzij unesco. Dat systeem registreerde de komst van de tsunami, maar die informatie kon tragisch genoeg niet tijdig verspreid worden naar de locale rampgebieden.
Deze catastrofe maakt duidelijk hoe belangrijk wetenschappelijke kennis én internationale samenwerking zijn. Dat geldt voor tal van vraagstukken.
De Indonesische kust na de tsunmai van 2004(© unesco/Evan Schneider).
Denk aan de waterproblematiek: van de wereldwijd stijgende zeespiegel, de waterschaarste in de Sahel, tot overstromingen in Bangladesh. Maar ook bij de aanpak van milieuvervuiling, gewapende conflicten, armoedebestrijding of klimaatverandering is wetenschappelijke samenwerking onmisbaar. Moderne wetenschap vraagt om kennisuitwisseling en samenwerking. Daarom brengt unesco wetenschappers bij elkaar via internationale netwerken en programma’s. Ze organiseerde bijvoorbeeld in november 2009 het World Science Forum (WSF) in Budapest, opgezet als netwerkplaats voor wetenschappers en beleidsmakers. Kijk hier voor een verslag van het WSF.
unesco brengt wetenschappers bijeen voor zowel natuur- als sociale wetenschappen. Beide richten zich vooral op duurzame ontwikkeling. Op natuurwetenschappelijk terrein zijn waterbeheer en ecosystemen de belangrijkste overkoepelende thema's. Denk aan het bestuderen van zeespiegelverandering, het opleiden van milieuspecialisten, of het werken aan rampenpreventie. De sociale wetenschappen vormen binnen unesco een soort denktank. Onderwerp van studie zijn bijvoorbeeld de gevolgen van armoede, de opkomst van megasteden, en de ethische gevolgen van stamcelonderzoek.
