Duurzame bescherming van cultureel erfgoed
Document acties
In 2003 werd het Nationale Museum van Bagdad geplunderd: in enkele uren tijd werd cultureel erfgoed dat duizenden jaren bewaard was gebleven, gestolen of verwoest. En dat terwijl het museum pas een half jaar heropend was, na jaren gesloten te zijn geweest vanwege de schade als gevolg van de Golfoorlog in 1991.
Resatauratie van een object dat tijdens het Talibanregime beschadigd raakte, in het Nationaal Museum in Kabul (© unesco)
Cultureel erfgoed is tijdens conflicten vaak een bewust doelwit: symbolische gebouwen worden verwoest en kunstschatten geroofd als oorlogsbuit. Ook in vredestijd zijn er bedreigingen: denk aan diefstal van kerkbeelden, plundering van archeologische vindplaatsen of illegale handel in culturele goederen. Deze voorbeelden laten zien hoe kwetsbaar cultureel erfgoed is. We willen cultureel erfgoed bewaren voor latere generaties, want het vormt een band met het verleden en is een belangrijk onderdeel van onze identiteit. En omdat het kwetsbaar is, moeten we het beschermen.
unesco doet dat door internationale verdragen tot stand te brengen. Een land dat ondertekent, verplicht zich haar cultureel erfgoed te beschermen en verzorgen. Zo heeft unesco de Haagse Conventie van 1954 opgesteld, voluit: de Protection of Cultural Property in the Event of Armed Conflict. Landen die dit verdrag ondertekenen, beloven monumenten te beschermen in oorlogstijd. Een ander voorbeeld is een verdrag dat helpt om illegale handel te bestrijden en teruggave van culturele goederen aan hun rechtmatige eigenaren te stimuleren: de Convention on the Means of Prohibiting and Preventing the Illicit Import, Export and Transfer of Ownership of Cultural Property uit 1970.
