Memory of the World
Document acties
Ons documentaire erfgoed vormt het collectieve geheugen van de wereld. Het bestaat uit getuigen van verdwenen werelden en vormt onze band met generaties die vóór ons leefden. Deze band dreigen we te verliezen omdat documenten kwetsbaar zijn.

Documentair erfgoed, zoals deze filmrollen, is kwetsbaar (© unesco)
Het kost tijd, energie en geld om dit erfgoed wereldwijd te behouden en toegankelijk te maken. Zeker in ontwikkelingslanden is dit moeilijk vanwege het gebrek aan kennis, infrastructuur en middelen.
Memory of the World
unesco zet zich daarom in voor het behoud en de ontsluiting van documentair erfgoed. Hiervoor bestaat het programma Memory of the World. Het bekendste onderdeel van dit programma is het Memory of the World Register. Hierop staat documentair erfgoed met een uitzonderlijke betekenis voor de wereld. Het Register bevat onder meer het Tapijt van Bayeux, filmnegatieven van The Wizard of Oz, archieven uit het Warschause getto en de rechtbankverslagen van het Mandelaproces van 1964. In 2011 werden maar liefst vier items met een Nederlandse component aan het register toegevoegd, waaronder de archieven van de West-Indische Compagnie, in samenwerking met Brazilë, Ghana, Guyana, Nederlandse Antillen, Suriname, Verenigd Koninkrijk en Verenigde Staten.
Een overzicht van de Nederlandse erfgoederen in het register vindt u hier.
Nationale unesco Commissie
De Nationale unesco Commissie heeft als waarnemer zitting in het Nederlandse Memory of the World Comité. De voorzitter van dit Comité, Leo Voogt, adviseert de Commissie gevraagd en ongevraagd over documentair erfgoed. In haar project Duurzame Toegang tot Informatie organiseerde de Commissie een workshop over het gebruik van het unesco Charter en de Guidelines for the preservation of the Digital Heritage op de 4e Internationale Memory of the World Conferentie die in mei 2011 plaatsvond in Polen.
De Commissie onderzoekt op dit moment op welke wijze het Charter en de Guidelines opnieuw onder de aandacht gebracht kunnen worden van beleidsmakers en erfgoedprofessionals, zodat deze documenten ook in de toekomst een relevante bijdrage zullen leveren aan het opstellen en uitvoeren van strategieën voor het behoud van digitaal erfgoed. Het Memory of the World programma lijkt het beste kader om aan het updaten van de Guidelines te werken.











