Wie redt de archieven van radio en televisie?
Document acties
De val van de muur, de maanlanding, de aanslag op John F. Kennedy, Rob Rensenbrink die de paal raakt: onze recente geschiedenis is voor een groot deel vervat in TV- en radiofragmenten. Mensen delen levendige herinneringen aan de radio- en televisieprogramma’s die ze in hun leven gehoord en gezien hebben; Swiebertje, Jacobse & Van Es en G.B.J Hiltermann maken deel uit van de Nederlandse cultuur. De omroeparchieven in de hele wereld herbergen dan ook een schat aan informatie. Maar het behoud ervan is een ingewikkelde zaak.
Radio- en televisiearchieven zijn kwetsbaar (© CMDF/Montevideo)
De banden waarop beeld- en geluidmateriaal staat, zijn kwetsbaar. Bovendien zijn ze vaak al verouderd door de steeds wisselende technische standaarden. Voor het in stand houden van dit materiaal of het overzetten naar digitale dragers ontbreekt vaak het geld of de interesse. In Nederland is de situatie gunstig: het programma ‘Beelden voor de toekomst’ digitaliseert audiovisueel materiaal op grote schaal en houdt het in conditie. Maar vooral in landen met een tropisch klimaat zijn radio- en televisiearchieven kwetsbaar en gaat er veel materiaal verloren.
UNESCO stimuleert daarom internationale samenwerking voor het behoud van waardevol materiaal, met name via het programma Memory of the World. De Nationale TV- en radioarchieven richtten hiervoor het project Archives at Risk op. Op de website van Archives at Risk is zojuist de studie Cross Cultural Cooperation on Broadcasting Archives van Yola de Lusenet verschenen. Deze publicatie analyseert twee voorbeelden van internationale samenwerking op het gebied van audiovisuele archieven. Het is het resultaat van een samenwerkingsproject van de Nationale UNESCO Commissie, het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid, het Koninklijk Instituut voor de Tropen, de Nationale Archieven, de Koninklijke Bibliotheek en diverse bewaarinstellingen in het buitenland.
