“De enorme kracht van de Max Havelaar treft je!”

De Universiteit van Amsterdam en het Multatuli Genootschap hebben onlangs het verzoek ingediend bij unesco om het manuscript van Multatuli’s Max Havelaar te laten opnemen in het Memory of the World Register, de Werelderfgoedlijst voor documentair erfgoed.

"Ik ben makelaar in koffij, en woon op de Lauriergracht No 37."

Historicus en jurist Cees Fasseur was betrokken bij de voordracht als voorzitter (1999-2008) en recent erelid (sinds maart 2010) van het Multatuli Genootschap. Hij reageert verheugd en legt uit waarom er nog een extra reden was voor zijn betrokkenheid bij de voordracht: “In 1987 - de honderdste sterfdag van Multatuli - heb ik een academische oratie gewijd aan de betekenis van de Max Havelaar voor Nederland en Indonesië (Onhoorbaar groeit de padi). Daaruit is mede geput voor de onderbouwing van de voordracht”. 

Voor Fasseur staat het als een paal boven water dat het manuscript een plek verdient op het Register: “De Max Havelaar is nu eenmaal wereldliteratuur, vertaald in tientallen talen! Bovendien is het een boek dat ook een belangrijke staatkundige betekenis heeft gehad, in het bijzonder bij het ontstaan van de Nederlandse koloniale ethische politiek”.

Hoe heeft Fasseur de Max Havelaar zelf gelezen? “Ik ben het boek pas echt gaan lezen toen ik bezig was met een dissertatie over de Nederlandse koloniale politiek op Java in het midden van de negentiende eeuw. Ik was toen een jaar of dertig. Je wordt dan getroffen door de enorme kracht die van het boek uitgaat als aanklacht tegen corruptie en wanbestuur, iets wat van alle tijden is. En aan de andere kant door het beeldend vermogen, de stijl en de superieure beheersing van de Nederlandse taal die uit vrijwel elke bladzijde van het boek spreken. Bovendien is de Max Havelaar een heel geestig geschreven boek, afgewisseld met passages waaruit een diepe emotie spreekt”.

Naar verwachting maakt unesco in juli 2011 bekend of het de Max Havelaar in het Register opneemt.