Memory of the World

Documentair erfgoed vertelt ons veel over het verleden. Niet alleen de inhoud van het document of het manuscript is belangrijk, maar ook de manier waarop iets is opgeschreven en datgene waarin of waarop het is vastgelegd. Maar documentair erfgoed is ook kwetsbaar. Papier vergaat, computers crashen. Het Memory of the World programma richt zich op de duurzame toegang tot documentair erfgoed.

UNESCO zet zich in voor het behoud en de ontsluiting van documentair erfgoed. Hiervoor bestaat het programma Memory of the World. Het bekendste onderdeel van dit programma is het Memory of the World Register. Hierop staat documentair erfgoed met een uitzonderlijke betekenis voor de wereld. Het Register bevat onder meer het Tapijt van Bayeux, filmnegatieven van The Wizard of Oz, archieven uit het Warschause getto en de rechtbankverslagen van het Mandelaproces van 1964.

Uitkomsten

Nederland telt op dit moment acht inschrijvingen op het MOW-register:

Lees hier hoe het nominatieproces voor Memory of the World functioneert.

Nieuws & achtergronden

Manuscript (flickr/muffet)

De Commissie adviseert de overheid om actief mee te werken aan de ontwikkeling van een aanbeveling voor Lidstaten hoe om te gaan met documentair erfgoed. Zij is er van overtuigd dat internationale afspraken rond kwesties als ethiek en standaarden nodig zijn en dat een rapportagemechanisme UNESCO betere mogelijkheden geeft om de effecten van haar inspanningen voor documentair erfgoed te meten.

Van 28 oktober tot 1 november vindt in Marseille – dit jaar de Culturele Hoofdstad van Europa – een grote conferentie plaats over digitaal erfgoed waaraan UNESCO haar patronage verleent.

Foto Henk Jan van Dapperen

De Nederlandstalige archieven in Guyana, opgenomen op het Memory of the World register sinds 2011, zijn in zeer slechte staat. Inktvraat, insecten en het tropische klimaat hebben de documenten in de loop van de tijd sterk aangetast. Het Rescue Project of the Dutch Records in Guyana is een voorbeeld hoe opneming op het register kan werken als een katalysator voor internationale culturele samenwerking.

Foto Flickr Michael Francis McCarthy

Op 16 januari is de definitieve tekst van de Vancouver Declaratie gepubliceerd. Dit document bevat de uitkomsten van de internationale conferentie The Memory of the World in the Digital age: Digitization and Preservation, die van 26 tot 28 september 2012 plaatsvond in Vancouver (Canada).

Van 26 tot 28 september 2012 organiseerden UNESCO en de University of British Columbia in Vancouver, Canada, de conferentie Memory of the World in the Digital Age: Digitization and Preservation. Tijdens deze bijeenkomst bespraken zo’n 500 experts uit meer dan 100 landen de belangrijkste problemen bij het behoud van digitaal documentair erfgoed.

Eenmaal in de vier jaar organiseert UNESCO een conferentie rond haar 'Memory of the World'-programma. Dit programma bevordert internationale samenwerking om documentair erfgoed toegankelijk te maken en wereldwijd te beschermen. Thema van de conferentie van 2011 was ‘Cultuur – Geheugen – Identiteiten’. De conferentie nam een Declaratie aan, waarin de Lidstaten opgeroepen worden om de inspanningen voor documentair erfgoed te versterken. Het stuk stelt dat documentair erfgoed niet onder doet voor andere typen erfgoed.

Twitter "documentary heritage"